Köken: Arapça ʿāşiḳ · Telaffuz: a:şık
- 1
isimBir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse
“Güzeller deniz kenarına geldikleri zaman âşıklar da kale burçlarına ve bedenlerine dolarlar.” — Asaf Halet Çelebi
- 2
Birbirini seven bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad
- 3
► halk ozanı
“Dinleyin âşıklar benim sözümü / Felek yaktı kül eyledi özümü” — Halk türküsü
- 4
teklifsiz konuşmadaDalgın, kalender kimse
“Âşık yine geç kaldın.”
- 5
ünlem, teklifsiz konuşmada"Ahbap, arkadaş" anlamında kullanılan bir seslenme sözü
“Âşık! Anlat bakalım, neler yaptın?”