Köken: Farsça şaġāl
- 1
isim, hayvan bilimiEtoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvanı (Canis aureus)
“Korkunç geceler, çakalların ulumaları, köpeklerin haykırışları bu ruhu da karartan gecelerde sinirleri büsbütün gevşetiyor.” — Etem İzzet Benice
- 2
argoKurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse
- 3
argoZorba, külhanbeyi tipli kimse
“Rudolf üzerimden çekilince ben de öteki çakalı aldım altıma.” — Ahmet Ümit
- 4
sıfat, ağızlardanTitiz, huysuz olan
- 5
sıfat, ağızlardan► görgüsüz