- 1
isimBebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız; yavru, bala, uşak, velet
“Çocuk köşeyi dönerken ana arkasından su içmeye gitti.” — Bedri Rahmi Eyüboğlu
- 2
Soy bakımından oğul veya kız; yavru, bala, döl, evlat, zürriyet
“Anası olacak bir kadın çocuğu omzundan yakalamış.” — Bedri Rahmi Eyüboğlu
- 3
Genç erkek
- 4
mecazBüyükler arasında daha az yaşlı olan kişi
- 5
mecazBüyüklere yakışmayacak, daha çok küçüklerin yapabileceği gibi davranan kimse
“Kazık kadar olmuş ama aklı hâlâ çocuk!” — Fatmanur Dereköylü
- 6
mecazBelli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse
çocuk ne demek?
isim·6 anlam·5 harf·ço·cuk
“Çocuk” Türkçede isim olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 6 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız; yavru, bala, uşak, velet”. 5 harf ve 2 heceden (ço-cuk) oluşur. Kelimeyle ilgili 20 deyim ve atasözü vardır.
Çocuk ile ilgili atasözleri ve deyimler
- çocuğa iş buyuran, ardınca kendi gider
- çocuğun bulunduğu yerde dedikodu olmaz
- çocuğu olmak
- çocuk (veya çocuğunu) düşürmek
- çocuk aldırmak
- çocuk bakmak
- çocuk dünyaya getirmek
- çocuk düşe kalka büyür
- çocuk gibi
- çocuk gibi sevinmek
- çocuk kalmak
- çocukla çocuk, büyükle büyük olmak
- çocuklar!
- çocuk muamelesi görmek
- çocuk mu avutuyorsun (veya kandırıyorsun)
- çocuk olmak
- çocuk peydahlamak
- çocuktan al haberi
- çocuk yapmak
- çocuk yetiştirmek
Çocuk ile kurulan birleşik kelimeler
- çocuk bahçesi
- çocuk bakıcısı
- çocuk başına
- çocuk bezi
- çocuk bilimi
- çocuk dili
- çocuk doktoru
- çocuk edebiyatı
- çocuk felci
- çocuk işi
- çocuk lafı
- çocuk mahkemesi
- çocuk oyuncağı
- çocuk oyunu
- çocuk ruhlu
- çocuk yazını
- çocuk yuvası
- çoluk çocuk
- dünkü çocuk
- gayrimeşru çocuk
- mavi çocuk
- parmak çocuk
- üvey çocuk
- bayram çocuğu
- köprüaltı çocuğu
- kucak çocuğu
- mektep çocuğu
- muhallebi çocuğu
- okul çocuğu
- orospu çocuğu
- sokak çocuğu
- sünnet çocuğu
- süt çocuğu
- zamane çocuğu
- çiçek çocukları