ön ne demek?

isim, sıfat8 anlam2 harfön

“Ön” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 8 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir şeyin esas tutulan yüzü; uğur (III), arka karşıtı”. 2 harf ve 1 heceden (ön) oluşur. Kelimeyle ilgili 22 deyim ve atasözü vardır.

  1. 1

    isimBir şeyin esas tutulan yüzü; uğur (III), arka karşıtı

    “Arabam bir gece kulübünün önünde duruyor.” — Ahmet Ümit
  2. 2

    ► karşı

    “Kahveye girdiği yahut da bir dükkânın önünde toplanan bir gruba sokulduğu zaman suratlar açıkça asılır, selamını alan bulunmazdı.” — Tarık Buğra
  3. 3

    Bir kimsenin ilerisi

    “Bir aralık önümüzden şarkı sesleri geldi.” — Sait Faik Abasıyanık
  4. 4

    Yakın gelecek zaman

    “Önümüz kış.”
  5. 5

    Giyeceklerin genellikle göğsü örten bölümü

    “Uçuk siyah renkli çarşaf pelerinin önü açık.” — Peyami Safa
  6. 6

    sıfatÖnce olan

    “Ön söz. Ön görüşme.”
  7. 7

    Bir kimse veya yerin yüzünün baktığı tarafta olan yer

    “Kanlıca önlerine geldiler.”
  8. 8

    sıfatBenzerler arasında ilk sırada olan

    “Ben, Anafartalar'da Mustafa Kemal'in bulunduğu en ön siperlerde de kurşun attım.” — Aka Gündüz

Ön ile ilgili atasözleri ve deyimler

Ön ile kurulan birleşik kelimeler