- 1
sıfatÖnden gelen, önde olan, artçı karşıtı
“Dramda ise Shakespeare’den tutun da son çağın en öncü tiyatro müelliflerinin eserlerine kadar nice yüksek değerli edebî piyesler, genç sanatkârlarımız tarafından muvaffakiyetle oynanmaktadır.” — Yakup Kadri Karaosmanoğlu
- 2
isimÖnde gidip haber ulaştıran kimse
- 3
isimBir sanat ve düşünce akımını, çağına göre yeni bir görüşü başlatan kimse veya eser; bayrak, avangart
- 4
isim, askerlikYürüyüşte kolun ilerisinden giden kıta; pişdar, artçı karşıtı
- 5
isim, ağızlardanÖnder, kılavuz
öncü ne demek?
sıfat, isim·5 anlam·4 harf·ön·cü
“Öncü” Türkçede sıfat ve isim olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 5 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Önden gelen, önde olan, artçı karşıtı”. 4 harf ve 2 heceden (ön-cü) oluşur.