Köken: Arapça şeyṭān
- 1
isim, din bilimiHz. Âdem'e secde etmediği için cennetten kovulan, insanları Allah'ın emirlerine karşı kışkırtan, kötülüğe yönelten cin; iblis
- 2
mecazKötü düşünceli, kötü niyetli kimse
- 3
sıfat, mecazÇok kurnaz, uyanık (kimse)
“Şeytan” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Hz. Âdem'e secde etmediği için cennetten kovulan, insanları Allah'ın emirlerine karşı kışkırtan, kötülüğe yönelten cin; iblis”. 6 harf ve 2 heceden (şey-tan) oluşur. Kelimeyle ilgili 20 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça şeyṭān
isim, din bilimiHz. Âdem'e secde etmediği için cennetten kovulan, insanları Allah'ın emirlerine karşı kışkırtan, kötülüğe yönelten cin; iblis
mecazKötü düşünceli, kötü niyetli kimse
sıfat, mecazÇok kurnaz, uyanık (kimse)