Köken: Arapça şifāʾ · Telaffuz: şifa:
- 1
isimBedensel veya ruhsal bir hastalığın son bulması, hastalıktan kurtulma; onma
“Son yüzyıl içinde bizi bu hâlden kurtarmak isteyen hiçbir davranış şifa getiremedi.” — Necip Fazıl Kısakürek
“Şifa” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bedensel veya ruhsal bir hastalığın son bulması, hastalıktan kurtulma; onma”. 4 harf ve 2 heceden (şi-fa) oluşur. Kelimeyle ilgili 5 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça şifāʾ · Telaffuz: şifa:
isimBedensel veya ruhsal bir hastalığın son bulması, hastalıktan kurtulma; onma
“Son yüzyıl içinde bizi bu hâlden kurtarmak isteyen hiçbir davranış şifa getiremedi.” — Necip Fazıl Kısakürek