abus ne demek?

sıfat, zarfArapça5 anlam4 harfa·bus

“Abus” Türkçede sıfat ve zarf olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 5 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “somurtkan”. 4 harf ve 2 heceden (a-bus) oluşur.

Köken: Arapça ʿabūs

  1. 1

    sıfat, eskimiş► somurtkan

  2. 2

    Çatık, asık (yüz)

    “Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür.” — Ömer Seyfettin
  3. 3

    Garip ve acayip olan

    “Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu.” — Ömer Seyfettin
  4. 4

    mecazİnsana baskı yapan, olumsuz etki eden

    “Zira o abus aydınlık, dört asır katakomplarda yaşamaktan kalma bir yer altı hüznünün yadigârıdır.” — Ruşen Eşref Ünaydın
  5. 5

    zarfSomurtkan hâlde, somurtarak

    “Hiçbir müstebit efendi huysuz bir zevç kadar müşkülpesent ve zalim değildir. Daima abus durur.” — Hüseyin Rahmi Gürpınar