“Armonika” Türkçede isim olarak kullanılan Fransızca kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Yan yana sıralanmış deliklerden her biri üflendiğinde ayrı notada sesler çıkaran küçük ağız çalgısı; mızıka, armonik”. 8 harf ve 4 heceden (ar-mo-ni-ka) oluşur.
Köken: Fransızca harmonica · Telaffuz: armoni'ka
isim, müzikYan yana sıralanmış deliklerden her biri üflendiğinde ayrı notada sesler çıkaran küçük ağız çalgısı; mızıka, armonik
“Dervişin parmakları armonikadaydı. Çalıyor, çalıyordu.” — Tarık Dursun K
► akordiyon