Köken: Farsça armūd + Arapça -į · Telaffuz: armu:di:
- 1
sıfat, eskimişArmut biçiminde olan
“Çenesine doğru sivrilen armudi bir yüzün, ince bir burnu, hâlâ beyaz ve düzgün dişleri vardı.” — Halide Edip Adıvar
- 2
mimarlıkBir silmenin birbirine teğet iki ters eğriden meydana gelen kısmı