Köken: Türkçe baba + Farsça cān
- 1
sıfat, mecazOlgun, hoşgörülü, iyi kalpli, güvenilir (erkek); babayani
“Bu durumda ortada Doktor Hayrullah gibisinden babacan bir koruyucunun bulunması yeterliydi.” — Adalet Ağaoğlu
“Babacan” Türkçede sıfat olarak kullanılan Türkçe kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Olgun, hoşgörülü, iyi kalpli, güvenilir (erkek); babayani”. 7 harf ve 3 heceden (ba-ba-can) oluşur.
Köken: Türkçe baba + Farsça cān
sıfat, mecazOlgun, hoşgörülü, iyi kalpli, güvenilir (erkek); babayani
“Bu durumda ortada Doktor Hayrullah gibisinden babacan bir koruyucunun bulunması yeterliydi.” — Adalet Ağaoğlu