Köken: Türkçe baba + Farsça -āne · Telaffuz: babaya:ni:
- 1
sıfatGösterişi ve özentisi olmayan
“Padişah bakmış, babayani, hırpani bir derviş. Ne gelir ki böylesinin elinden?”
- 2
Olgun, babacan, hoşgörülü olan (kimse)
“Ne şen, ne babayani bir delikanlıydı.” — Ömer Seyfettin