“Banka” Türkçede isim olarak kullanılan İtalyanca kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Faizle para alıp veren, kredi, iskonto, kambiyo işlemleri yapan, kasalarında para, değerli belge, eşya saklayan ve ticaret, sanayi, ekonomi alanlarında çeşitli etkinliklerde bulunan kuruluş”. 5 harf ve 2 heceden (ban-ka) oluşur. Kelimeyle ilgili 3 deyim ve atasözü vardır.
Köken: İtalyanca banca · Telaffuz: ba'nka
isimFaizle para alıp veren, kredi, iskonto, kambiyo işlemleri yapan, kasalarında para, değerli belge, eşya saklayan ve ticaret, sanayi, ekonomi alanlarında çeşitli etkinliklerde bulunan kuruluş
Bankacılık işleminin yapıldığı yapı
“Hâlbuki o sabah daha bankanın kapısı açılmadan sökün etti.” — Necip Fazıl Kısakürek