Köken: Arapça bekār
- 1
isimEvlenmemiş kimse; ergen, mücerret
“Bekârdı, evlenmeye vakit bulamamıştı.” — Ömer Seyfettin
- 2
Evli olduğu hâlde ailesinden ayrı, yalnız yaşayan kimse
“Bekâr” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Evlenmemiş kimse; ergen, mücerret”. 5 harf ve 2 heceden (be-kâr) oluşur. Kelimeyle ilgili 4 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça bekār
isimEvlenmemiş kimse; ergen, mücerret
“Bekârdı, evlenmeye vakit bulamamıştı.” — Ömer Seyfettin
Evli olduğu hâlde ailesinden ayrı, yalnız yaşayan kimse