“Beton” Türkçede isim olarak kullanılan Fransızca kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Çimentonun su yardımıyla kum, çakıl vb. maddelerle karışması sonucu oluşan sert, dayanıklı, bağlayıcı yapı malzemesi”. 5 harf ve 2 heceden (be-ton) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Fransızca béton
isimÇimentonun su yardımıyla kum, çakıl vb. maddelerle karışması sonucu oluşan sert, dayanıklı, bağlayıcı yapı malzemesi
Bu malzemeden yapılmış
“Nihayet bu bahsettiğimiz beton evin önüne geliyor ve duruyoruz.” — Esat Mahmut Karakurt