Köken: Arapça cenbiyye
- 1
isim, eskimişBir tür eğri kama
“Karşı taraf üstüne üşüşüp cembiye ile Türk çocuğunu parçaladılar.” — Falih Rıfkı Atay
- 2
Ağzı eğri bir tür Arap bıçağı
“Hatta Medine yolunda cembiye çeken bir bedevi çapulcuyu beraber pataklamışlar.” — Orhan Seyfi Orhon