Köken: Farsça dāmād · Telaffuz: da:ma:dı
- 1
isimEvlenmekte olan bir erkeğe, evlenme töreni sırasında verilen ad; güvey, güveyi, eloğlu
“Herhâlde damat beyin büyük bir ihtirası vardı, zira zaruret içinde sayılmazdı, yüz yirmi lira aylık alıyordu.” — Cahit Sıtkı Tarancı
- 2
Bir kızın ailesinden olan büyüklere göre kızın kocası; güvey, güveyi, eloğlu
“Babası da beni damat adayı olarak görüyordu.” — Mahmut Yesari
- 3
tarihPadişah soyundan kız almış olan kimse