doğru ne demek?

sıfatBir ucundan öbür ucuna kadar yönü değişmeyen, eğri ve çarpık karşıtı

Gerçek, yalan olmayan

“Doğru haber.”

Akla, mantığa, gerçeğe veya kurala uygun

“Bunları sana şimdiden söylemek daha doğrudur.” — Aka Gündüz

isimHakikat olan şey; savap

“Söyleyin doğrusunu, siz insanoğlunun ahlaklı olabileceğine inanmıyorsunuz.” — Nurullah Ataç

isim, matematikBaşı ve sonu olmayan düz çizgi

“İki noktadan yalnız bir doğru geçebilir.”

zarfYanlışsız, eksiksiz bir biçimde

“Doğru söylüyorsun Ali, doğru söylüyorsun ama kazın ayağı öyle değil.” — Orhan Kemal

zarfHiçbir yöne sapmadan

“Doğru oraya gitmiş olsaydınız herhâlde uygun olurdu.” — Sait Faik Abasıyanık

edatYakın, yakınlarında

“Şafağa doğru otomobil sesi duyuldu.” — Falih Rıfkı Atay

edatYer bildiren kelimelerden sonra yön kavramı veren bir söz

“Börekçi fırınının karşısındaki dört köşe taşlar döşeli, iki yanı ağaçlı yoldan çarşıya doğru yürüyordu.” — Yusuf Atılgan

Zaman gösteren kelimelerden sonra “yaklaşırken, az kalmışken, yakınken” anlamlarında kullanılan bir söz

“Akşama doğru bir ara gözlerini açtı.” — Haldun Taner

mecazYasa, yöntem ve ahlaka bağlı, dürüst, namuslu olan

“Yaşayışından rastgele bir yaprağını yazarak iyi bir adam, doğru bir adam olan Haşmet Gülkokan'ı siz okuyucularıma tanıtmak istedim…” — Memduh Şevket Esendal

ünlem“Evet” anlamında bir tasdik sözü

“Kaymakam: Doğru mu? diye sordu neden sonra. Şef: Doğru ... diye mırıldandı.” — Hasan Kayıhan