- 1
sıfat, mecazOlgun, davranışları tutarlı (kimse)
“Ona yetişemedi. Yetişse onu tuttuğu durmuş oturmuş bilge konuşmacılardan sanabilirdi.” — Haldun Taner
- 2
Derli toplu olan
“Kuşkularım ve duraksamalarımla, bir türlü durmuş oturmuş bir düzene kavuşamamanın acısını çekiyorum.” — Erhan Bener
- 3
Aşırılığa kaçmamış
“Üstelik de tabirlerle dolu, zengin, durmuş oturmuş bir dili vardı.” — Orhan Veli Kanık
durmuş oturmuş ne demek?
sıfat·3 anlam
“Durmuş oturmuş” Türkçede sıfat olarak kullanılan bir söz öbeğidir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Olgun, davranışları tutarlı (kimse)”.