- 1
isimBir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça; takviye, zeyil
“Yazının ekleri.”
- 2
Bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça; ilave, ilişik
“Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.”
- 3
Sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri
- 4
İki borunun birbirine birleştirildiği yer
- 5
sıfatEklenmiş, katılmış
“Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış.” — Haldun Taner
- 6
dil bilgisiKelime türetmek veya çekimlemek için kullanılan, kelimenin başına, sonuna veya içine eklenebilen, kendi başına anlamı olmayan dil ögesi; lahika
- 7
dil bilgisiBazı dillerde kök veya gövdenin sonuna gelen ek; son ek
ek ne demek?
isim, sıfat·7 anlam·2 harf·ek
“Ek” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 7 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça; takviye, zeyil”. 2 harf ve 1 heceden (ek) oluşur. Kelimeyle ilgili 2 deyim ve atasözü vardır.
Ek ile ilgili atasözleri ve deyimler
Ek ile kurulan birleşik kelimeler
- ek bileziği
- ek bütçe
- ek çizgisi
- ek ders
- ek-eylem
- ek-fiil
- ek görev
- ek gün
- ek kart
- ek kök
- ek oylum
- ek ödenek
- ek poliçe
- ek süre
- ek tahsisat
- ek yığılması
- iç ek
- ön ek
- son ek
- aidiyet eki
- aitlik eki
- bildirme eki
- çekim eki
- çoğul eki
- çokluk eki
- durum eki
- edilgenlik eki
- eşitlik eki
- hâl eki
- iyelik eki
- kişi eki
- küçültme eki
- nispet eki
- olumsuzluk eki
- pekiştirme eki
- soru eki
- şahıs eki
- topluluk eki
- türetme eki
- yapım eki
- yön eki
- yön gösterme eki
- zaman eki
- çatı ekleri