Köken: Arapça esmer
- 1
isimSiyaha çalan buğday rengi
- 2
Kurşuni renk
“Sazlı köyü ayaklandığı zaman gökyüzü daha esmerdi ve ayaz insanın yüzünü ısırıyordu.” — Tarık Buğra
- 3
sıfatBu renkte olan
“Esmer yüzünün hafifçe kızardığını, gözlerinin garip bir ışıkla yanmaya başladığını görüyoruz.” — Esat Mahmut Karakurt
- 4
sıfatTeni ve saçları karaya çalan, koyu buğday rengi olan (kimse); karaca (I), yağız
“Bir düğün dansında ayaklarının pırıltısını seyrettiği esmer kızla evlendi.” — Halikarnas Balıkçısı