Köken: Arapça eẕiyyet
- 1
isimYersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, işkence, sıkıntı veya zorluk; üzgü, cevir, eza cefa, sıklet, ukubet
“… ama bunca eziyete sırf oğlunun hatırı için katlandığına emin değildi artık.” — Ayşe Kulin
“Eziyet” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Yersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, işkence, sıkıntı veya zorluk; üzgü, cevir, eza cefa, sıklet, ukubet”. 6 harf ve 3 heceden (e-zi-yet) oluşur. Kelimeyle ilgili 3 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça eẕiyyet
isimYersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, işkence, sıkıntı veya zorluk; üzgü, cevir, eza cefa, sıklet, ukubet
“… ama bunca eziyete sırf oğlunun hatırı için katlandığına emin değildi artık.” — Ayşe Kulin