Köken: Arapça faṣīḥ
- 1
sıfat, eskimişAçık ve düzgün (anlatış)
- 2
Açık ve düzgün konuşma yeteneği olan
- 3
zarfAçık ve düzgün bir biçimde
“Sözleri daha fasih çıkarmak için hafif şapırtılarla oynayan kırmızı dudaklarına takılıyordu.” — Peyami Safa
“Fasih” Türkçede sıfat ve zarf olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Açık ve düzgün (anlatış)”. 5 harf ve 2 heceden (fa-sih) oluşur.
Köken: Arapça faṣīḥ
sıfat, eskimişAçık ve düzgün (anlatış)
Açık ve düzgün konuşma yeteneği olan
zarfAçık ve düzgün bir biçimde
“Sözleri daha fasih çıkarmak için hafif şapırtılarla oynayan kırmızı dudaklarına takılıyordu.” — Peyami Safa