Köken: Farsça fermān · Telaffuz: ferma:nı
- 1
isim► emir
- 2
tarihOsmanlı Devleti'nde padişahın verdiği, uyulması gerekli hükümleri taşıyan yazılı belge; yarlık, kaime
“İstanbul'dan çıkar padişahın fermanı / Gökte döner mızrağının yalmanı” — Halk türküsü