Köken: Arapça fetḥ + Türkçe etmek · Telaffuz: fe'thetmek
- 1
-i, fiilBir yeri veya ülkeyi savaşarak almak, ülke açmak
“Mekânı fethetmek bir marifettir fakat mekânla beraber zamanı da fethetmek yüz misli değerindedir.” — Yahya Kemal Beyatlı
- 2
mecazHerkesin takdirini, övgüsünü kazanıp kendine hayran bırakmak
“Fettan bir kızcağız, İstanbul'u fethetmişti.” — Ercüment Ekrem Talu