Köken: Arapça ġiyābī · Telaffuz: gıya:bi:
- 1
sıfatKişinin yokluğunda o kişi hakkında verilen (iş, hüküm vb.)
“Gıyabi hüküm.”
- 2
Uzaktan, görüşmeden olan
“Birbirine benzer yaşayanlar arasındaki gıyabi dostluk alakasını içimizde taşıyoruz.” — Peyami Safa