Köken: Arapça ḫabīs̱
- 1
sıfatKötü, alçak, soysuz (kimse)
- 2
Kötücül (hastalık veya ur)
“Bir sinek vardır, sokarsa habis çıban yapar, tedavisi zordur.” — Refik Halit Karay
- 3
mecazKötü, uğursuz
“Derhâl içinden tövbe edip zihninden kışkışladı bu habis fikirleri.”