Köken: Arapça ḥāfiẓ · Telaffuz: ha:fız
- 1
isim, din bilimiKur'an'ı bütünüyle ezbere bilen kimse
“Hafız olmak isteyen çocuk peder ve validesinin iznini alır, oturdukları yere en yakın olanlardan birine başvurur.” — Bekir Onur
- 2
argoBir şeyi anlamadan ezberleyen kimse
“Birden kan beynime sıçramıştı. Yavaş gel hafız! diye çıkışımın arkasını getirmeye vakit bulamamıştım.” — Süleyman Edip Balkır
- 3
sıfat, eskimişKoruyan, saklayan