Köken: Arapça ḫāʾin · Telaffuz: ha:in
- 1
sıfatHıyanet eden (kimse); çıyan, mayası bozuk
“Bu anlayışsızlığa ve bu vatan hainlerine vahvahlanır, acır gibiydiler.” — Tarık Buğra
- 2
Zarar vermekten, üzmekten veya kötülük yapmaktan hoşlanan (kimse); çıyan
“Siz galip olduğunuz için cesur ve hain görünüyorsunuz.” — Aka Gündüz
- 3
Kötü niyeti olan; çıyan
- 4
ünlemSitemli bir seslenme sözü
“Hain! Biz seninle böyle mi konuşmuştuk?”