Köken: Arapça ḥallāc · Telaffuz: halla:cı
- 1
isimYünü, pamuğu yay veya tokmak gibi bir araçla kabartma, ditme işini yapan kimse; atımcı
“Doktor, hallacın yanına vardı. Nabzını tuttu.” — Sait Faik Abasıyanık
“Hallaç” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Yünü, pamuğu yay veya tokmak gibi bir araçla kabartma, ditme işini yapan kimse; atımcı”. 6 harf ve 2 heceden (hal-laç) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça ḥallāc · Telaffuz: halla:cı
isimYünü, pamuğu yay veya tokmak gibi bir araçla kabartma, ditme işini yapan kimse; atımcı
“Doktor, hallacın yanına vardı. Nabzını tuttu.” — Sait Faik Abasıyanık