Köken: Arapça ḥarūn
- 1
sıfat, ağızlardanBir şeyden huylanıp yürümeyen, geri geri giden (hayvan)
- 2
mecazHain, huysuz
- 3
mecaz► obur
“Harın” Türkçede sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir şeyden huylanıp yürümeyen, geri geri giden (hayvan)”. 5 harf ve 2 heceden (ha-rın) oluşur.
Köken: Arapça ḥarūn
sıfat, ağızlardanBir şeyden huylanıp yürümeyen, geri geri giden (hayvan)
mecazHain, huysuz
mecaz► obur