Köken: Farsça hem
- 1
bağlaçBir kimseyi uyarmak, bir şeyi açıklamak veya anlamı güçlendirmek için "özellikle, zaten, bir de, şurası da var ki" anlamlarında kullanılan bir söz
“Hem benim oğlan yeni yeni okuyor.” — Nâzım Hikmet
- 2
Açıklayıcı nitelikte olan ikinci cümleyi birinciye bağlayan bir söz
“Gidiyor hem koşarak gidiyor. Güzel hem pek güzel! Sıcak hem ne sıcak!”