Köken: Arapça ḥarīf
- 1
isim, mecazGüven vermeyen, aşağı görülen, bayağı kimse
“İki herif zavallıya abanıyorlar.” — Ahmet Rasim
- 2
teklifsiz konuşmadaEvin erkeği
- 3
teklifsiz konuşmada► adam
“Herifin etrafına daha trenden inerken üşüştük.” — Nâzım Hikmet