Köken: Arapça hicrān · Telaffuz: hicra:nı
- 1
isimBir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık
“Bu hicran, dudaklarına ezelî bir nakarat yapıştırmıştı.” — Ömer Seyfettin
- 2
Ayrılığın neden olduğu onulmaz acı
“Başıma da konuyor konuyor aman martı kuşları / Gözlerimden boşalır hicran yaşları” — Orhan Veli Kanık