“Hindi” Türkçede isim ve sıfat olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Tavukgillerden, XV. yüzyılda evcilleştirilerek Amerika'dan bütün dünyaya yayılan, boyun ve başı çıplak, parlak, yeşil ve esmer tüylü, kümes hayvanlarının en büyüğü; gülük, keloğlan (II), mısırtavuğu (Meleagris gallopavo)”. 5 harf ve 2 heceden (hin-di) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça hindī
isim, hayvan bilimiTavukgillerden, XV. yüzyılda evcilleştirilerek Amerika'dan bütün dünyaya yayılan, boyun ve başı çıplak, parlak, yeşil ve esmer tüylü, kümes hayvanlarının en büyüğü; gülük, keloğlan (II), mısırtavuğu (Meleagris gallopavo)
“Bu hindileri yiyen oradaki fakir fukara da müsteşar beye amma da dua etmiştir.” — Burhan Felek
sıfatAptal, şaşkın olan