Köken: Farsça ḫūy
- 1
isimİnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin, eğilimlerinin ve içgüdülerinin bütünü; doğa, mizaç, şime, tab (I), tabiat
“Can çıktıktan sonra da huy, adamı kolay kolay terk etmiyor.” — Reşat Nuri Güntekin
- 2
► alışkanlık
“Bu günden sonra geceleri dolaşma huyu edindim.” — Reha Mağden