Köken: Türkçe iş + Farsça -guẕār
- 1
sıfatGereği yokken, genellikle kendini göstermek için işe karışan (kimse)
“Kocaman odaları dolduran bu dostlar ağırlanırken birer sanatkâr zihniyetiyle çalışan aşçılar ... işgüzar hizmetçiler, vefakâr yüzlü, hanım edalı dadılar, bacılar, tayalar, efendi huylu lalalar, ayvazlar nerede?” — Abdülhak Şinasi Hisar
- 2
eskimişEli işe yatkın, becerikli (kimse)