Köken: Arapça iblīs
- 1
isim, din bilimi► şeytan
- 2
mecazKötü, düzenci kimse
“Ne iblistir o Sezai, bir ben bilirim, bir de Allah.” — Attilâ İlhan
“İblis” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “şeytan”. 5 harf ve 2 heceden (ib-lis) oluşur.
Köken: Arapça iblīs
isim, din bilimi► şeytan
mecazKötü, düzenci kimse
“Ne iblistir o Sezai, bir ben bilirim, bir de Allah.” — Attilâ İlhan