Köken: Arapça iftirāʾ · Telaffuz: iftira:
- 1
isimBir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme; kara (II), bühtan
“Kaynağını iftiradan ve yalandan alır.” — Nâzım Hikmet
“İftira” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme; kara (II), bühtan”. 6 harf ve 3 heceden (if-ti-ra) oluşur. Kelimeyle ilgili 4 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça iftirāʾ · Telaffuz: iftira:
isimBir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme; kara (II), bühtan
“Kaynağını iftiradan ve yalandan alır.” — Nâzım Hikmet