Köken: Arapça iḥtiyāṭ · Telaffuz: ihtiya:tı
- 1
isimHerhangi bir konuda ileriyi düşünerek ölçülü davranma; sakınma
- 2
Gereğinden fazla olup saklanan şey; yedek
“Tüpte kalan iki üç taneyi de yol ihtiyatı olarak zorla kendisine kabul ettirdim.” — Reşat Nuri Güntekin