Köken: Arapça iḳbāl · Telaffuz: ikba:li
- 1
isimBaht açıklığı veya yüksek bir makama, duruma erişmiş olma durumu
“Aşk ile ikbal ile bahtiyar oldum diye / Hangi gafil sevinir, hangi şair yükselir?” — Enis Behiç Koryürek
- 2
tarih► odalık
- 3
eskimişİstek, arzu
“Çaya ikbal yok mu?”