Köken: Arapça infāẕ · Telaffuz: infa:zı
- 1
isim, hukukBir kararı, bir yargıyı yerine getirme; uygulama, yürütüm
“İnfaza, vazifeli şahıslardan başka, kimse kabul edilemez.” — Necip Fazıl Kısakürek
- 2
eskimişBirine sözünü geçirme
“İnfaz” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir kararı, bir yargıyı yerine getirme; uygulama, yürütüm”. 5 harf ve 2 heceden (in-faz) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça infāẕ · Telaffuz: infa:zı
isim, hukukBir kararı, bir yargıyı yerine getirme; uygulama, yürütüm
“İnfaza, vazifeli şahıslardan başka, kimse kabul edilemez.” — Necip Fazıl Kısakürek
eskimişBirine sözünü geçirme