Köken: Arapça irticāʿ · Telaffuz: irtica:
- 1
isim► gericilik
“Vilayetin bir yerinde faili yakalanamayan bir irtica vakası çıkar.” — Reşat Nuri Güntekin
“İrtica” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 1 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “gericilik”. 6 harf ve 3 heceden (ir-ti-ca) oluşur.
Köken: Arapça irticāʿ · Telaffuz: irtica:
isim► gericilik
“Vilayetin bir yerinde faili yakalanamayan bir irtica vakası çıkar.” — Reşat Nuri Güntekin