Köken: Arapça istis̱nāʾ · Telaffuz: istisna:
- 1
isimBir kimse veya bir şeyi benzerlerinden ayrı tutma
- 2
► kural dışılık
- 3
Ayrı tutulan kimse veya şey
“İstisna” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Bir kimse veya bir şeyi benzerlerinden ayrı tutma”. 7 harf ve 3 heceden (is-tis-na) oluşur. Kelimeyle ilgili 1 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça istis̱nāʾ · Telaffuz: istisna:
isimBir kimse veya bir şeyi benzerlerinden ayrı tutma
► kural dışılık
Ayrı tutulan kimse veya şey