Köken: Farsça ked + ḫudā · Telaffuz: kâhya:
- 1
isimKonak, çiftlik vb. yerlerde türlü işleri yapmakla görevli kimse
“Çiftliğe yeni bir kâhya tuttuk, Ziraat Mektebi mezunuymuş.” — Attilâ İlhan
- 2
► değnekçi
- 3
mecazGerekmediği hâlde başkasının işine karışan kimse
“Ben, dedim, herkesin kâhyası değilim.” — Memduh Şevket Esendal
- 4
eskimişEsnaf kuruluşlarında lonca başkanı
“Terlikçiler kâhyası.”
- 5
tarih► kethüda