kök1
- 1
isim, bitki bilimiBitkileri toprağa bağlayan, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm
- 2
bitki bilimi► kök sap
- 3
Bazı şeylerde dip bölüm
“Diş kökü.”
- 4
Sapıyla çıkarılan bitkilerde tane
“Üç kök maydanoz.”
- 5
mecazDip, temel, esas
“Ta gölden başlayan tipi ve fırtına Şebben'in sıcak evini kökünden sarsıyordu.” — Halide Edip Adıvar
- 6
mecazBir şeyin başlangıç noktası
“Ölenle, son zamanları gevşeyen, azalan fakat kökleri mazinin sağlamlığı içinde kalan eski bir aşinalığım vardı.” — Abdülhak Şinasi Hisar
- 7
mecazBir kimseyi bir yere bağlayan manevi temel güçlerin bütünü
- 8
dil bilgisiKelimenin ekleri çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı bölümü: Kırdırmak kelimesinin kır-, taşlık kelimesinin taş bölümü köktür
- 9
kimyaOlağan şartlarda çevresinden yalıtılamayan ancak birçok tepkimeyi nitelik değiştirmeden kalabilen atom kümesi
- 10
matematikDenklemde bilinmeyenin yerine konulduğunda uygun düşen gerçek veya birleşik değer, (√)