“Kıyamet” Türkçede isim olarak kullanılan Arapça kökenli bir kelimedir. Sözlükte 3 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman; hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü”. 7 harf ve 3 heceden (kı-ya-met) oluşur. Kelimeyle ilgili 6 deyim ve atasözü vardır.
Köken: Arapça ḳiyāmet · Telaffuz: kıya:met
isim, din bilimiTek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman; hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü
mecaz► gürültü patırtı
“Bağırma, çağırma, kıyamet, polisler Mustafa'yı çalyaka götürürler.” — Peyami Safa
mecazBüyük felaket