Köken: Arapça ḳafā
- 1
isim► baş
- 2
Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak vb. organların bulunduğu vücudun en ön bölümü
- 3
Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu
- 4
Mekanik bir bütünün parçası
“Distribütör kafası.”
- 5
mecazKavrama ve anlama yeteneği; zekâ, zihin, bellek
“Kafasının faaliyetini fikirden ziyade işe vermiş.” — Yahya Kemal Beyatlı
- 6
mecazGörüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu; zihniyet
“Kalbi ve kafasıyla daima yeni, daima genç kaldı.” — Yusuf Ziya Ortaç
- 7
Çivi vb. şeylerin irice baş kısmı
- 8
sıfat, argo► kafadar