- 1
isimAtardamar ve toplardamarların içinde dolaşarak hücrelerde özümleme, yadımlama görevlerini sağlayan plazma ve yuvarlardan oluşmuş kırmızı renkli sıvı; dem (II), hun
“Cebinden çıkardığı mendille ellerine bulaşan kanları silerek haykırdı.” — Ömer Seyfettin
- 2
mecaz► soy
“O da benim kanımdan.”
kan ne demek?
isim·2 anlam·3 harf·kan
“Kan” Türkçede isim olarak kullanılan bir kelimedir. Sözlükte 2 anlamı bulunur. En yaygın anlamı şudur: “Atardamar ve toplardamarların içinde dolaşarak hücrelerde özümleme, yadımlama görevlerini sağlayan plazma ve yuvarlardan oluşmuş kırmızı renkli sıvı; dem (II), hun”. 3 harf ve 1 heceden (kan) oluşur. Kelimeyle ilgili 55 deyim ve atasözü vardır.
Kan ile ilgili atasözleri ve deyimler
- kan (veya kanı) başına çıkmak (veya sıçramak veya toplanmak)
- kana boyamak (veya bulamak veya bulatmak)
- kan ağlamak
- kan akıtmak
- kan akmak
- kan alacak damarı bilmek
- kan almak
- kana susamak
- kan beynine sıçramak (veya çıkmak)
- (birini) kan boğmak
- kan boşanmak
- kan çanağı gibi
- kan çekmek
- kan çıkmak
- kan dere gibi akmak
- kan dökmek
- kan gelmek
- (birinden) kan gitmek
- kan gövdeyi götürmek
- kan gütmek
- kanı donmak (veya çekilmek)
- kanı ısınmak
- kanı içine akmak
- kanı kanla yumazlar, kanı suyla yurlar
- (birine) kanı kaynamak
- kanı kurumak
- kanına çılgınlık yürümek
- (birinin) kanına dokunmak
- kanına ekmek doğramak
- kanına girmek
- kanına işlemek
- (birinin) kanına susamak
- (bir şeyin) kanını emmek
- kanını içine akıtmak
- kanını kaynatmak
- (birinin) kanını kurutmak
- kanını yerde koymak
- kanı sulanmak
- kanı temizlenmek
- kanıyla ödemek
- kan istemek
- kan kaybetmek
- (birine) kan kusturmak
- kan kusup kızılcık şerbeti içtim demek
- kan olmak
- (vücudun bir yerine) kan oturmak
- kan revan içinde
- kan revan içinde bırakmak
- kan revan içinde kalmak
- kan tere batmak
- kan ter içinde
- kan ter içinde kalmak
- kan tutmak
- kan vermek
- kan yürümek
Kan ile kurulan birleşik kelimeler
- kan akçesi
- kan aktarımı
- kan bağı
- kan bankası
- kan basıncı
- kan bilimi
- kan çıbanı
- kandamlası
- kan davası
- kan doku
- kan dolaşımı
- kan gazı
- kan grubu
- kan kanseri
- kan kardeşi
- kankırmızı
- kan kırmızı
- kan kırmızısı
- kankızıl
- kankurutan
- kan nakli
- kan otu
- kan pahası
- kan parası
- kan plazması
- kan portakalı
- kan pulcuğu
- kan serumu
- kan şekeri
- kan taşı
- kan unu
- kan uyuşmazlığı
- kan zehirlenmesi
- kana kan
- kanı ayaklı
- kanı bozuk
- kanı sıcak
- ak kan
- kirli kan
- safkan
- tazekan
- temiz kan
- kardeş kanı
- kardeşkanı
- tavşankanı