Köken: Arapça ḳarār + Farsça -gāh · Telaffuz: karargâ:hı
- 1
isim, askerlikBir birlik veya kurumun, kumandan ile yardımcı şube ve bölümlerinden oluşan kuruluş
- 2
askerlikOrdunun uzun bir süre veya geçici olarak konakladığı yer
“Siper başları, büyük karargâhın etrafı hep nöbetçi dolu idi.” — Ömer Seyfettin
- 3
eskimişDurulan veya kalınan yer
“Mor dağlara karargâhlar kurulur / Eteğinde bölük bölük durulur” — Bekir Sıtkı Erdoğan